انگاري باز اين ستاره

ميزنه توي چشام

توي دستاش گله ياسو

غربتش توي نگام

هميشه چشم براهم

كه تو از راه برسي

تويي كه غربتو ميشناسي

مثله بي كسي

مي دونم تويي ستاره

با نگاهه عاشقانه

واسه قلبه عاشقه من

مي موني تو بي بهانه

یه نفس تو آسمونی

میگیری ماهو نشونه

یه نفس روی زمینی

میزنی پاکو جوونه

وقتشه که قلبه تو

آسمونو آبی کنه

گله یاسو اطلسی

حسه شادابی کنه

حالا اون روزي رسيده

كه پرنده بخونه

چشاي منتظره من

ديگه تنها نمونه

دله تو سبزه و دریا

چه بزرگی تو خدایا

میدونستم که میاری

عشوقو باز توی نگاها

بازم بارونه صداقت

مي ريزه از زيره پلكا

انگاري تو خوابو رويام

چه تماشاييه دنيام

انگاري باز اين ستاره

ميزنه توي چشام

توي دستاش گله ياسو

غربتش توي نگام...

قسمته من تو بودي

چشمو چراغه خونم

حالا به هر بهونه

ميخوام برات بخونم

تو كه عزيز تريني

از همه بهتريني

رو حلقه ي قلبه من

قشنگ ترين نگيني

تو كه عزيز تريني

از همه بهتريني

رو حلقه ي قلبه من

قشنگ ترين نگيني

نميشه از دلم گذر كنم نميشه

شباي غصه رو سحر كنم نميشه

براي بودنه تو تا ابد شبو روز

تمومه عالمو خبر كنم نميشه

از تو با دلم ميگم هميشه

اين دل بي تو ديگه دل نميشه

بي تو تنها موندم تا هميشه

كاشكي پيشم باشي نگو نميشه

اينو واسه كسي نوشتم كه اينجا نيست

اون دور دوراست و از جنسه نور

نه فكر نكنيد كه باره سفر بسته

خدا اون روزو نياره

هست

و منم هميشه به يادش

اون اين شعرو خيلي دوست داره

ما همه چيو با هم طي كرديم

اينكه بتونيم براي مدته كوتاهي دوريه همو تحمل كنيم

گفت هر وقت دلت گرفت برو پيشه مامانم

همشونو دوست دارم

همشونو

آرزوي قلبيه من رسيدنه همه به آرزوهايه قلبيشونه

و در آخرش خودم

به اميده اون روز...

كاش ستاره هاي شب مي آمدند

مرا سوار بر بالهاي خود مي كردند

و مرا به آنسوي نور مي بردند

نوره حيات

نوره خورشيد

هر چند كه در زيره پلكه زيباي مهتاب هم

روي زيباي خورشيد نهفته هست

وزيباييه بي مثاله خورشيد

در سياهيه شب

در چهره ي زيباي مهتاب ديدنيست

در چهره ي زيباي او

ستاره هايي را ميبينم

كه در برابره طلوعه زيبايش

هنوز درخشانند

من حيات را در طلوعه خورشيد ميبينم

و در كنارش عشق را

و دوست داشتن را.....

مريم جان

ياد و خاطرت در ذهنها جاريست

روحت شاد

اي قشنگترين شعر و غزل            اسمتو عشقه

اي دردونه ي دور از سفر               مهرتو عشقه

تو سکوته محظم اومدي              گفتي ميموني

گفتي عاشقي شمعه دلم           عشقه تو عشقه

ياورم شدي،وقتي تو تنهايي مي سوختم

وقتي اومدي،كه چشم به جاده ها مي دوختم

مهمونه تمامه خلوتام،شدي از اون روز

اي حرمته هر نيازه من،نازه تو عشقه

اي حادثه ي شيرينه عمرم،با تو زنده ام

عمري واسه پيدا كردنت،آواز مي خوندم

تو خلوته آهنگه دلم،تو رو مي ديدم

تو هر نفسم ياده تو ام،ياده تو عشقه

اين مهمه كه ديدمتو،حرفت شنيدم

فهميدم كه بيخودي نبود،پيت دويدم

دوري اگه نزديكمو با مني هميشه

قربونه وجود اون رخه ماهه تو عشقه

ای قشنگترين شعر و غزل            اسمتو عشقه

اي دردونه ي دور از سفر               مهرتو عشقه

تو سکوته محظم اومدي              گفتي ميموني

گفتي عاشقي شمعه دلم           عشقه تو عشقه

حالا ديگر

تمام لحظه ها

براي ابديت در چشمان تو جاريست

ديگر تمام لحظه ها را

براي تو

به فراموشي سپردم

و در آبي بي انتهاي چشمانت

غرق شده ام

حالا براي يك لحظه

تنها يك لحظه ي جاندار زندگي

تمام هستي را به فراموشي سپرده ام

چه لحظه ها كه تو زندگي ام گمت كردم

اما تو هميشه كنارم بودي

چه دقيقه ها كه حضورت رو فراموش كردم

اما تو فراموشم نكردي

چه ساعتهايي كه غرق در شادي و غرور

تورو كه پشت همه ي موفقيتهاي من قايم شده بودي،از ياد بردم،

اما تو هميشه به يادم بودي

چه روزهايي كه سرم رو تو لاكم كردم

وتوي غصه هايي كه فكر مي كردم تو براي

تلافي كارهاي بدم برايم فرستادي دست و پا زدم

اما تو هميشه كاري رو كردي كه به صلاح منه

وقتي خسته از همه جا و همه كس

نا اميدانه به تو پناه آوردم تو پناهم دادي

وقتي از آدمهاي دور و برم دلم گرفت

و دنيا غم هاشو بهم ارزوني كرد

تو به قلب من آرامش دادي

تو با حضورت به خنده هام هدف دادي

به گريه هام دليل دادي

به زندگي ام به نفس كشيدنم رنگ دادي

وقتي قلبم تپيد

تو همه ي عظمت و بزرگيتو تو قلب كوچيك خسته ام جا دادي

وقتي ديگران درد دلاشونو برام گفتن

و من خالصانه رو به درگاهت براشون دعا كردم

فهميدم كه غم و غصه هاي ديگران

بارش سنگين تر از غصه هاي خودمه

اون وقت توي وجودم شيرينيه به ياد ديگران بودن رو چشيدم

وقتي بهم بخشيدي و ازم گرفتي

فهميدم معادله زندگي نه غصه خوردن واسه نداشته هاس

نه شاد بودن واسه داشته ها

و وقتي به ازاي نداشته ها

بهم چيزاي ديگه اي دادي

اون وقت به بزرگي و مهربونيت بيشتر پي بردم

و فهميدم بيشتر از اون چه كه هست بايد مهربون باشم

و ازت ممنون و سپاسگزارم...